هر وقت می‌خواست مرا توصیف کند، می‌گفت: «همه‌ی اخلاق‌هایت خوب است غیر از این یکی که اینقدر به آدم گیر می‌دهی. همه چیز را که نباید به بقیه گفت».
خیلی چیزها را به ما نگفت.
اصلاً مگر می‌شود آدم رازهایش را به دوستانش نگوید؟ یا به آن‌ها خبر ندهد که دارد چه‌کار می‌کند؟ این چه دنیای مزخرفی است که باید هی همه‌چیز را از هم مخفی کنیم!


خرید کتاب از راه‌های زیر: